Ολοκληρωμένη Δερματολογική Φροντίδα & Εξειδικευμένη Αντιμετώπιση
Η δερματολογία αποτελεί έναν ευρύ και δυναμικό ιατρικό κλάδο που ασχολείται με τη διάγνωση, τη θεραπεία και την πρόληψη παθήσεων του δέρματος, των βλεννογόνων, των τριχών και των ονύχων. Οι δερματολογικές νόσοι μπορεί να είναι οξείες ή χρόνιες, να συνδέονται με συστηματικά νοσήματα και συχνά επηρεάζουν τόσο τη σωματική υγεία όσο και την ποιότητα ζωής των ασθενών.
Στο ιατρείο μας αντιμετωπίζουμε ένα ευρύ φάσμα δερματολογικών νοσημάτων, όπως:
- Λοιμώξεις του δέρματος, ιογενείς (όπως έρπητας ζωστήρας), βακτηριακές και μυκητιασικές λοιμώξεις
- Χρόνιες φλεγμονώδεις δερματοπάθειες, όπως ψωρίαση και ομαλός λειχήν
- Νόσοι των τριχικών θυλάκων, με κύριο εκπρόσωπο τη διαπυητική ιδρωταδενίτιδα
- Νόσοι των τριχοσμηγματογόνων αδένων, με κύριους εκπρόσωπους την ακμή και τη ροδόχρου νόσο
- Σπάνιες κληρονομικές δερματοπάθειες
- Αυτοάνοσα πομφολυγώδη νοσήματα
- Παθήσεις των τριχών, όπως διάφοροι τύποι αλωπεκίας, ουλωτικής ή μη
- Νόσοι των ονύχων
- Αλλεργικές αντιδράσεις και φαρμακογενή εξανθήματα
- Διαταραχές μελάγχρωσης, όπως η λεύκη και το μέλασμα
Η προσέγγισή μας βασίζεται στη λεπτομερή κλινική αξιολόγηση, στη σύγχρονη διαγνωστική διερεύνηση και στην εξατομικευμένη θεραπευτική αντιμετώπιση, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες επιστημονικές κατευθυντήριες οδηγίες.
Διαβάστε περισσότερα για κάποιες συνηθισμένες παθήσεις…
Ψωρίαση
H ψωρίαση αποτελεί χρόνια, μη μεταδοτική φλεγμονώδη δερματοπάθεια με υφέσεις και εξάρσεις που απαντάται στο 1,5-3% του γενικού πληθυσμού και μπορεί να προσβάλει εκτός από το δέρμα, τα νύχια, τους βλεννογόνους και τις αρθρώσεις.
Διάφοροι εκλυτικοί παράγοντες όπως λοιμώξεις, φάρμακα, περιβαλλοντικοί παράγοντες, στρες, επιδρούν σε άτομα με γενετική προδιάθεση και προκαλούν τη νόσο.
Η κοινή ψωρίαση αποτελεί την πιο συχνή μορφή (80-90%), έχει συνήθως συμμετρική κατανομή και χαρακτηρίζεται από ερυθρές κηλίδες και πλάκες που καλύπτονται από αργυρόχροες φολίδες (λέπια). Συχνότερες εντοπίσεις αποτελούν οι αγκώνες, τα γόνατα, η οσφυϊκή χώρα και το τριχωτό της κεφαλής. Δύναται να προκαλέσει αίσθημα κνησμού και καύσου (κάψιμο).
Η ψωρίαση δεν αφορά μόνο το δέρμα.
Εκτός από τη ψωριασική αρθρίτιδα, οι ψωριασικοί ασθενείς διατρέχουν αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, λιπώδες ήπαρ, νεφροπάθεια και διαταραχές από τους οφθαλμούς, ενώ συχνά η νόσος συνοδεύεται από ψυχοκοινωνικές συνέπειες, λόγω συνυπάρχουσας καταθλιπτικής συμπτωματολογίας.
Η θεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση τοπικών σκευασμάτων όπως μαλακτικά, κερατολυτικά, κορτικοστεροειδή, αναστολείς καλσινευρίνης, καλσιποτριόλη, πίσσα, ανθραλίνη και συνδυασμούς αυτών, τη φωτοθεραπεία, καθώς και συστηματικές θεραπείες (κυκλοσπορίνη, μεθοτρεξάτη, ρετινοειδή).
Τελευταία προστέθηκαν βιολογικοί (ανοσοτροποποιητικοί) παράγοντες που δρουν έναντι συγκεκριμένων στόχων του ανοσιακού συστήματος που εμπλέκονται στην παθογένεια της ψωρίασης.
Διαπυητική ιδρωταδενίτιδα
Η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα είναι χρόνια υποτροπιάζουσα φλεγμονώδης νόσος που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση επώδυνων οζιδίων, αποστημάτων, συριγγίων και δύσμορφων ουλών. Οι βλάβες εμφανίζονται σε περιοχές πλούσιες σε αποκρινείς αδένες, όπως μασχάλες, περιοχές του περινέου, και μαστούς, ενώ προσβάλλει κυρίως γυναίκες μετά τη δεύτερη και τρίτη δεκαετία της ζωής.
Η παχυσαρκία και το κάπνισμα αποτελούν τους κύριους προδιαθεσικούς παράγοντες για τη νόσο. Το φάσμα των θεραπευτικών επιλογών είναι ευρύ και περιλαμβάνει τοπικά αντιβιοτικά, συστηματικά αντιβιοτικά, συστηματικά ρετινοειδή, βιολογικούς παράγοντες ( αντι-ΤΝFa, και αντι-IL-17), καθώς και χειρουργική αφαίρση ουλών και αποκατάσταση συριγγίων, σε συνεργασία με πλαστικό χειρουργό.
Έρπης ζωστήρας
Ο έρπης ζωστήρας αποτελεί μια οξεία, ιογενής λοίμωξη ως αποτέλεσμα επανενεργοποίησης του ιού της ανεμευλογιάς-ζωστήρα (VZV). Εμφανίζεται συνήθως σε ηλικία άνω των 50 ετών ή και νωρίτερα σε παρουσία ανοσοκαταστολής.
Χαρακτηρίζεται από ετερόπλευρο φυσαλιδώδες εξάνθημα επί ερυθηματώδους βάσης και συνοδεύεται συνήθως από διαξιφιστικό πόνο. Εντοπίζεται πιο συχνά στην οσφυoϊερά και αυχενική χώρα, στον θώρακα καθώς και στην περιοχή του τριδύμου (οφθαλμική χώρα). Η συχνότερη επιπλοκή του έρπητα ζωστήρα είναι η μεθερπητική νευραλγία.
Η θεραπεία συνίσταται σε χορήγηση αντϊικής αγωγής και αναλγησίας. Η αντϊική αγωγή επιταχύνει την ίαση των δερματικών βλαβών, μειώνει τη διάρκεια του πόνου και ελαττώνει τη συχνότητα εμφάνισης της μεθερπητικής νευραλγίας.
Λεύκη
Η λεύκη αποτελεί αυτόανοση νόσος του δέρματος και των βλεννογόνων που χαρακτηρίζεται κλινικά από περιγεγραμμένες γαλακτόχροες (λευκές) κηλίδες, συνήθως με συμμετρική κατανομή.
Όταν εμφανίζεται σε έντριχες περιοχές, παρατηρείται αποχρωματισμός των τριχών ( π.χ. περιοχή γενείου). Δύναται να συνυπάρχει με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως η θυροειδοπάθεια.
Η θεραπεία είναι εξατομικευμένη και περιλαμβάνει ισχυρά και τοπικά στεροειδή, τοπικούς αναστολείς καλσινευρίνης, νεότερες τοπικές θεραπείες, όπως η ρουξιλιτινίμπη καθώς και χορήγηση φωτοθεραπείας.
Ροδόχρους νόσος
Η ροδόχρους νόσος είναι χρόνια φλεγμονώδης νόσος με εξάρσεις και υφέσεις.
Υπάρχουν οι εξής μορφές:
- η ερυθηματοτηλεγγειεκτασική ροδόχρους που χαρακτηρίζεται από μόνιμο ερύθημα και ευρυαγγείες στη μέση μοίρα του προσώπου
- η βλατιδοφλυκταινώδης ροδόχρους που εκτός από ερύθημα και ευρυαγγείες, παρατηρούνται βλατίδες και φλυκταινίδια
- η φυματώδης ροδόχρους, που συνήθως προσβάλλει τη μύτη (ρινόφυμα) και εμφανίζεται συχνότερα σε άνδρες και
- η οφθαλμική ροδόχρους νόσος που συνυπάρχει σε μέχρι 58% ασθενών με οποιαδήποτε μορφή.
Η αντιμετώπιση της ροδόχρου νόσου βασίζεται στην εκπαίδευση των ασθενών προς αποφυγή των επιβαρυντικών παραγόντων, στη σωστή φροντίδα του δέρματος και στην κατάλληλη θεραπεία.
Οι συστηματικές θεραπείες περιλαμβάνουν τις τετρακυκλίνες, τις μακρολίδες, τη μετρονιδαζόλη και την ισοτρετινοίνη. Οι τοπικές θεραπείες περιλαμβάνουν τη μετρονιδαζόλη, το αζελαικό οξύ, και η ιβερμεκτίνη.
Ακμή
Η ακμή είναι χρόνια φλεγμονώδης νόσος του τριχοσμηγματογόνου θυλάκου, που εμφανίζεται κυρίως στην εφηβεία και με μικρότερη συχνότητα στην ενήλικη ζωή.
Η παθογένεια της νόσου στηρίζεται σε 4 άξονες:
- στην υπερσμηγματόρροια
- στη διαταραχή αποφολίδωσης των κερατινοκυττάρων του θυλάκου
- στον υπερπολλαπλασιασμό του Proponibacterium acnes και
- στη φλεγμονή
Παθογνωμική βλάβη της ακμής είναι ο φαγέσωρας (λευκά και μαύρα στίγματα). Άλλες στοιχειώδεις βλάβες είναι οι βλατίδες, τα φλυκταινίδια, οι κύστεις, και τα οζίδια.
Οι διαθέσιμες θεραπείες διακρίνονται σε τοπικές και συστηματικές. Η θεραπεία εξατομικεύεται ανάλογα με τη μορφή της ακμής και το ατομικό ιστορικό του ασθενούς.
Οι τοπικές θεραπείες αφορούν τα τοπικά αντιβιοτικά, το υπεροξείδιο του βενζουλίου και το αζελαικό οξύ. Η συστηματική θεραπεία περιλαμβάνει τη χορήγηση συστηματικών αντιβιοτικών, ορμονικές θεραπείες και συστηματικά ρετινινοειδή (παράγωγο βιταμίνης Α).
Αλωπεκία (τριχόπτωση)
Ο όρος αλωπεκία χρησιμοποιείται για κάθε απώλεια τριχών, ανεξάρτητα από την εντόπιση, την έκταση ή την αιτιολογία που την προκάλεσε. Κατά την παθολογική τριχόπτωση (τριχόρροια) εννοούμε απώλεια τριχών πάνω από 100 καθημερινά σε διάστημα μεγαλύτερο των 2- 4 εβδομάδων.
Οι αλωπεκίες διακρίνονται σε εντοπισμένες και διάχυτες, καθώς και σε ουλωτικές και μη ουλωτικές. Η πιο συχνή μορφή μη ουλωτικής αλωπεκίας αποτελεί η ανδρογενετική αλωπεκία, που εμφανίζεται με διαφορετικό πρότυπο κατανομής σε γυναίκες και άντρες.
Διάφοροι παράγοντες ενοχοποιούνται, όπως η ηλικία , τα ανδρογόνα, η κληρονομικότητα, ψυχολογικοί παράγοντες, αλλά στα πλαίσια και συστηματικών νόσων (σακχαρώδης διαβήτης και ερυθηματώδης λύκος).
Η θεραπεία αφορά τοπικά και συστηματικά χορηγούμενα φάρμακα. Ο δερματολόγος είναι ο ειδικός για την καθοδήγηση και την θεραπευτική αντιμετώπιση οιασδήποτε μορφής αλωπεκίας.
